پ ن: شعری از مهدی نقی پور; پست شده توسط بيقرار
سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای تو
پاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای تو
کاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مداد
آغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تو
اين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايست
که ختم میشود به شب و گريه … های تو
حالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَک
تَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای تو
تکثير شد در آينه مردی که چشــمهاش
يک اســتعاره بود برای خـــدای تو
نسبیّت جديد به هم ريخت سطر قبل
تصحيح شد معادله: او شد به جای تو نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مرداد 1390ساعت
22:14 توسط آرامش|